Zanim mnie ponownie weźmiesz w swoje usta, jeszcze całą nockę, długą tu poleżę, na stoliku w szklance , która nie jest pusta, aż me zęby będą idealnie świeże. Służyć tobie pragnę aż po grób, gdy skonasz. Jeszcze długą drogę odbędę przez mękę, zanim znów mnie rankiem do ust swoich schowasz Mnie - swoją jedyną, złotą ,sztuczną szczękę! Warszawa 6.11.1979