Zawrzyj kolejny obrót w zaśpionym świcie A w pokoju utkaj wzór soczysty i długi Jak ukłucia grudniowej nocy Potem wyjdź na czerwony balkon I popatrz w zimno i zamknięty skwar Ocalisz dwoje ludzi Obudzisz swój dar Nie bój się już więcej porannego słońca Zaczynasz podróż bez końca