„Chodził tam i z powrotem , delikatny i fatalny , przesycony nieskończoną energią (...) „ J.L. Borges - „Tygrys” (prz. A. Sobol-Jurczykowski”) zza krwiożerczego wzgórza , świt ukaże się dziki i płynąc cieniem skalnego szeptu nastanie wnet krzyk złowrogi , opędzony , uleci w wnętrz błaganie błogie , słodkie , znużone zastudzony , patrzony dźwięk okoli zbocze targanego czerwienią , łudzonego ruchu i oto na tarasie skalnym pojawi się pręgowany olbrzymi kot zaryczy i popatrzy w dolinę posnutą ranną mgłą potem ujdzie w bezkres , szukać , polować