Jak struna naciągana, szarpana niebezpiecznie jak fatalne tylko strzały wystrzelać z tej cięciwy jak odetchnąć po bólu własnym i cudzym przez to zadanym, żeby znów zranić za mniej niż chwilę jak pęknie, bo musi wreszcie. Taką strunę tknij raz łagodnie - usłyszysz dźwięk, w który zasłuchasz się już na zawsze