Schylę z poddaniem nieszczęśnika i skazańca swą głowę Niech spadnie! Niech skróci, cóż zostanie po mnie ? Niech ta metaliczna żyleta, brzytwą na przestrzał błyszcząca Przetnie kark, przeniknie i wniknie, galopując w strzemionach Schylę! Bom liściem suchym kształtnym spadającym z drzewa tłamsząc niesiony nad lecącym pędem, świstem głuchym, niezliczony jeden z wiela Zniżę bo unosi się parą zakręcaną w sobie pełen zniewag Okrzyk! Klęskę zwieszczający kosą śmierci przedarł . . . Schylając w tym zatrzymanym spadającym ziarnem piasku nie mogę złapać oddechu, nie czuję woni ni swędu Głowę kładąc na pieńku, jam ciosem wymierzonym w ścianę co z głuchym trzaskiem odbija przeszywa i łamie- przeklinając losy marne Nie mogę . . . Tsunami nadchodzi pulsem w pędzie fala agresji .. . walki nieugiętej ................................... ............................................................................... grzmot błysną, dzwon zabił to już tylko przeszłość fala agresji spełzła cieczą brodzącą w rdzy po kanałach . . . kanalizacji gdzie deszcz błotem przybiera kształt papki ...