Siedziała w ławce Klasa, cztery ściany, Nagle parno . . . duszno w płucach, Źle w ludzi tłumie … Pragnie i żywi nadzieje, Że minie, przezwycięży, słabość W kąt odejdzie ! Wstać chciała? Czy w myślach płakała? Wsparta na drewnianym blacie, Ręki nie ma, mrówki same. Ciało zwiędłe niczym liść Na jesień złoty. Dusza wchodzi na schody … Do raju, krainy najskrytszych marzeń, Gdzie powraca każdego snu. Na lekcji mdleje … Powieki zbyt ciężkie, Brak sił na opór … Pochyla się, Opada … Coraz wyżej stąpa … Po niewidzialnych schodach … Wstać chciała? Czy w myślach płakała? Niczym śmierć zawitała do niej, Lecz Anioł obronił, dusze w objęciach niesie Bo to zły czas i nie to miejsce … napisany pod wpływem zdarzenia w klasie dnia 10. Grudnia 2010r.