Ochrona znów pod Bramą odźwierny daje znak płatności gwałtem instynktowną kombinacją rozdarł suknie i nogi swą zachłanną dominacją Korupcja ustawki na jeden raz naciskał tą sceną z dzieciństwa zagnieżdżona na slumsach: gdy ojciec zuchwale otępieńczym głodem jak rekin zrobił swej córce trumę jęcząc donośnie podczas pracy mozolnej na trierze Kołysał się schodząc do głębi po ziarno piasku A syn? Truchlał, padając z nóg tłamszony obcością wyolbrzymioną zbełtany przez wizję otępieńczą Nie przyszedł nie uratował nie wyciągnął pomocnej dłoni Został w miejscu patrząc w dal szukając ciepłych konturów w ciemności...