Zelżywy podmuch musztardowy gdy mleka uduj spłynął pianą spiętrzoną iperytu siarkowego Zgniły duch, oddalił wzrok patrząc przez lupę paląc drogi oddechowe poparzył i zwęglił ciała zakłamanym mamrotaniem skomlącym Tym oddziały pierwszoliniowe ujawniły podniecenie niestrwożone zajadłe gdy satyry możnej próżny dół zmusił batem do walki I rzuca, tłamsi by gnieść i bić wskazuje prosto na wojenny padół gdzie okop, schron i bunkier to tu, to tam lewa, lewa w prawo patrz Przeładuj! Strzał . . . . . . Awangardą sławiąc miasto, maszynę i masę Alkoholem chlubiąc się upijając społeczeństwo robi plastikowy, zwierzęcy bajzel rosyjski na kółkach