Pytał mnie przyjaciel ten w czarnym kapeluszu Arystoteles Bluesu Czy piszesz ty wiersze ? Gdy chleba brak i gorzkości soli słowem żyję na czczo i do woli: By zmysły pobudzić- odcień barw uczucia podburzyć- miłości smak podlewając gwarem sromoty ideę siać- pędzla hardość to znak Tuszę o smukłej pani w kształcie strzałki obraca się na hipnotycznej tarczy gdy zegar skacze i tańczy . . . Przyśpiesza się obracając kofeinowym pędem twarzy nie odwracając zapominam co mam rzec czym czas jest ? w kolejnym wymiarze radości iskierkę wzniecę gdy twardy młot w biały gołębicę się przyoblecze