W cieple lata miłość dojrzewa i uśmiech słońcem odpędza chłód, lecz bez wiosny nie urośnie owoc drzewa a bez lata powitałby Cię mróz. . . Wchodzisz ma wiosno w ciemność, gdy ta zima białym płaszczem Cię okryła. Mroźna miłość soplem lodu jak złość serce Ci przebiła na wskroś! W śnieżny ten dzień rozstaliśmy się na twe włosy tak spadał suchy gniew . . . To zima chłodem ust raniła bo, mówiłaś twardo wiosno, -skończmy to! Leciał pęk zamrożonych łez prószył śnieg, zimny, suchy gniew . . . Ruszyliśmy swoją drogą z sercem przebitym- nocą. . . Uśmiech i radość to słońce lata gniew i złość, to chłód zimy. Gdy jestem oschły, jak jesień spada suchy liść mój jarzębiny . . .