Preludium tak dumnie rozbrzmiewa w przestrzeni A dźwięki muzyki wprawione znów w życie Z prostotą lecz płynnie wplątują się skrycie A dusza upojną muzyką się mieni Te myśli o szczęściu, tą nutą pokryte Wyznając swą prawdę brną w głębię przestworzy A dźwięk podwojony w membranie się mnoży Bo nuty dziś wolne, ponownie użyte