zrodzony z popiołu zgliszcz otulony spalonym dymem szukał drogi na rozstaju świata spalona ziemia mrok nicości oplatał nogi kroki stawiał w miejscu a mimo to szedł szukał promieni życia czeluście piekieł prosiły zduszonym łkaniem o duszę język zamarł w powietrzu zgniły oddech porwał wiatr i nastała cisza jego usta wydały krzyk lecz nikt nie słyszał zapadali się w bagnie zbawienia oczy przewiązane opaską pychy pożądania świeciły martwą tęczą upiorne cienie rozmazane na bruku ulicznym wyschnięta krew jadu zawiści tonęły zdeptane krokiem nowego jego krokiem 16:20 01.11.2013.