Przejdź do treści
Czytanie

ostatni zachód

słomiany dach ogień strawił pozostał krzyk z garstką popiołu a oni szczyty zdobywać chcieli i bezmiar wszech z nogami w betonie wiatr popiół rozwiał na stron świata cztery woda zalała suchy ląd z nieba grom i czarne chmury rozmyły umysłu chciwe litery i nastał dzień bez promieni i mgła osnuła uliczną latarnię na szklanym bruku istoty cień za rogiem odbity na spalonym murze tylko on jeden oczami błądził ze snu podnosił iskrę życia i krzyczał nie słyszał nikt tłum na ulicy cieni
156 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.