Dnia... Nie pamiętam, którego zaginęła poezja. Już nie widzę jej w księgarniach, ani na ulicy. Widziano ją ostatnio w sukni, uszytej ze skrawków nieba. Miała smutne szare oczy... Właśnie, oczy: Dla niektórych były szczęśliwe. I trzymała kota. Choć inni mogą ją widzieć w zielonym drzewie, albo kryształach, skradzionych niebu. Zabrała ze sobą wenę, ale to już osobny temat. Wena nie mając własnego kształtu, kradnie go innym. Uczciwego znalazcę proszę o kontakt! Nagroda- kilka bezużytecznych wierszy.