Przejdź do treści
Czytanie

Krew

O śmierci
Ludzie bez spojrzenia nawet Daliby prowadzić swe dusze W jaskrawy brzask nad ranem, Drogą skończoną na sznurze, Co słońca oferuje poznanie I miłe ciepło tak wielu uciech Dają zaślepić się obu, zatem Przez to ich wzrok kryje pustkę Idę z nimi, chcąc ponieść brzemię Jakie ponieśli przodkowie ludzcy Jeśli nie przez to zaleje krew mnie, To przez optymizm złudny. I wychodzę przed szereg, Nie bojąc się nic dowódcy. Niech wreszcie moje istnienie Za przykład reszcie posłuży. Spokój. Struga krwi na ścieżce. Cisza.
133 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.