Poezja nie żyje. Każdy poeta patrzący oczami, a w głębi Udział chce większy. Poezja nie żyje. O rzeczach innych, niż ludzkie uczucie Nie ma już wierszy. Poezja nie żyje. Konający symbol, sens w nim zawisnął, Od kiedy pudło trzeszczy. Poezja nie żyje. To nie wina pudła, to nie wina ludzka, Taka jest kolej rzeczy.