Przejdź do treści
Czytanie

Spotkałem zapach łąki

Miłosne
Południem, lasem jasnym, gdy cień słońcu umyka, podążam mrokiem własnym wzdłuż cichego strumyka. Skwar leje się po skórze nie wiedząc dobrze o tym, że listków szum na górze łagodzi ciepła dotyk. Snuję się beznamiętnie złamany światem gorzkim. Strumyk omywa skrzętnie próbując zmniejszyć troski. Zbliża – po trawie świeżej, co zieleń napomina - zaraz – oczom nie wierzę – jakaś ze snów dziewczyna. Dumnie krok wyrównałem, smutek zdjąłem z twarzy, mijając dech wstrzymałem, czekam co się wydarzy. Za nią – tak się zdawało – leci kwiecia welonik. Łąką słodko pachniało, łąką – dokoła skroni. Wdechu omdleniu słany – śnić rozpocząłem jawie. Cudem woni pijany, poddałem się zabawie.
137 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.