Nocne niebo i on tak delikatnie tchniący jaśniejącą powłoką tam wśród posługujących mu gwiazd na bezbrzeżnym jeziorze ciemnych niebios wspaniały kryształ, o nieskazitelności swej anielskiej formy wskazuje mi drogę którą podąże jest niczym książe. W samotności wpatruję się nań ... proszę... zabierz mnie stąd w obłokach chmur tonę nie czuję nic Ach ma duszo Nareszcie.