Ma­luje słowa­mi mo­je obrazy, na płótnie duszy i kar­tki oazy, Ma­luje ser­cem i mie­szam kolory, i biały skra­wek już wypełniony. Bar­wa­mi miłości i uniesienia, a cza­sem też bólem, świata cierpienia. Ma­luje co wi­dać i te­go co nie ma, zaz­wyczaj się mówi, że to marzenia. Ma­lować słowa, to ciężka jest sztuka, gdy pędzlem jest ser­ce, a nie nauka.