Tabu

Wiele jest spraw i tematów nad którymi zwyczajnie przechodzi się naturalnego porządku rzeczy i nikt się nad nimi nie rozwodzi, nie zastanawia, bądź zwyczajnie traktuje jak wręcz niewypadające roztrząsania niczym jakieś TABU.
Podobnie tak jest z ćmami, a właściwie sposobem ich zachowania.
Zastanawiające jest, dlaczego ćmy tak chętnie lecą w stronę światła, i wydaje się, że gotowe są bodaj w ogień "wskoczyć"!
Ciągną je tak; jakieś wibracje, określona muzyka,... może obrazy, projekcje, zwidy... a może zwyczajnie - jakaś tęsknota?!
Kto wie!, kto to wie!...
Czego też pragną, o czym mogą marzyć te niepozorne, marne, kruche nocne nicienie?
Mając dosyć obecnej postaci, pragną zostać pięknymi motylami, chcą ujrzeć piękno co jest po drugiej stronie.
A może tylko zwyczajnie ogrzać się, zadowolić jego krótką, nikłą namiastką nim ślad po nich zaginie.
;;;
Twój wiersz coś tak, coś w tym stylu... choć o niebo lepiej! :))

Znany artysta napisał: "Wszystko w życiu zaczyna się z dużej litery",dla tego i ja tak zaczynam, a skoro jest duża litera nie mogę się oprzeć postawieniu kropki.Jest ona o tyle ważna (nawet w świecie gdzie interpunkcja nie istnieje)ponieważ bez niej historia byłaby nie dokończona, ktoś mógłby dopowiedzieć inny finał. A co do przecinka, musiałam pozwolić sobie na taką niekonsekwencję ponieważ należało rozerwać te dwa stwierdzenia. Przecinek mimo swojej szkodliwości jest jedynym rozwiązaniem, nie mogę inaczej rozdzielić tego wersu, popsułoby to look wiersza. A mianowicie jeśli się dobrze przyjrzysz, przekrzywisz głowę delikatnie w prawo ;p zobaczysz, że słowa, wersy przybierają kształt ćmy :)

Może i głupio, ale wiersz jest podzielony na strofy, które dają możliwość 'łapania' oddechu w trakcie czytania. Dziękuję za opinie Zachary.