Stoisz zupełnie sam, w blasku pełnego księżyca, Bez najwierniejszego towarzysza Czasem nie pozwalał ci go dostrzec wzrok, Lecz on zawsze razem z tobą stawiał każdy krok, A po tańcu cię zostawił Mimo tego nie odczuwasz bólu, Gdyż uczucia w tobie zabił Po czym zamknął wewnątrz ciepłych murów Ludzie po ich drugiej stronie płaczą śniegiem, Ty sie niczym nie przejmujesz, bo pierwszy raz stoisz pod gołym niebem