Przechadzam się po krainie zapomnienia… Patrzę, jak liście lekko osuwają się po konarach drzew. Przez gałęzie światło czasami przedrze się J upadnie – na martwą ziemię. W oddali widać połamane gałęzie - symbol naszych złamanych serc Szczęście kontrastujące z wiecznym ciężarem. Czas się zatrzymał widzę ptaka. odlatuje… Czy powróci ? Cisza… Nie dostrzegam bratniej duszy to znak – koniec mej podróży.