Przejdź do treści
Czytanie

Nienawiść

Melancholia
Zasiałam ziarenko...głęboko w moim sercu, Tam, gdzie emocje odpoczywają na łonie Melancholii. Ziarenko rosło, pochłaniało mnie samą, Wzbijało się w górę, zasłaniając moją duszę... Kiedyś wstałam o świcie oblana potem dusiłam się, płakałam - i zrozumiałam, że nic już nie zależy ode mnie!!! Ta mała drobina urosła w siłę i zawładnęła wszystkim. A ja?? Zostałam sama - z destrukcyjnym ziarnem nienawiści....
69 odsłon

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

dziki chomik 12 lat temu
rozmyślam nad \twoim wierszem .ruszyło mnie w nim coś.jeszcze nie wiem co...aha czytając go mój mózg zrobił błąd czytając :pachniało mnie samą........pozdro
Livia 12 lat temu
bardzo sie cieszę, że coś poczułeś/łaś :) pozdrawiam
P
poeton 12 lat temu
A nie da się tego badyla wyrwać z korzeniem?;)
Livia 12 lat temu
hahaha :) pewnie się da....
ryty 12 lat temu
wzrusza i pobudza - jak to wiersz ;)
DESSA 12 lat temu
nie ma we mnie nienawiści ........tylko żal.......może zbyt dużo tego żalu, by móc wreszcie oddychać pełna piersią ....
14 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie