Przejdź do treści
Czytanie

Nienawiść

Melancholia
Zasiałam ziarenko...głęboko w moim sercu, Tam, gdzie emocje odpoczywają na łonie Melancholii. Ziarenko rosło, pochłaniało mnie samą, Wzbijało się w górę, zasłaniając moją duszę... Kiedyś wstałam o świcie oblana potem dusiłam się, płakałam - i zrozumiałam, że nic już nie zależy ode mnie!!! Ta mała drobina urosła w siłę i zawładnęła wszystkim. A ja?? Zostałam sama - z destrukcyjnym ziarnem nienawiści....
92 wyświetlenia

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

dziki chomik 13 lat temu
rozmyślam nad \twoim wierszem .ruszyło mnie w nim coś.jeszcze nie wiem co...aha czytając go mój mózg zrobił błąd czytając :pachniało mnie samą........pozdro
Livia 13 lat temu
bardzo sie cieszę, że coś poczułeś/łaś :) pozdrawiam
P
poeton 13 lat temu
A nie da się tego badyla wyrwać z korzeniem?;)
Livia 13 lat temu
hahaha :) pewnie się da....
ryty 12 lat temu
wzrusza i pobudza - jak to wiersz ;)
DESSA 12 lat temu
nie ma we mnie nienawiści ........tylko żal.......może zbyt dużo tego żalu, by móc wreszcie oddychać pełna piersią ....
3 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.