niecierpliwie nawlekam czerwone kamienie czekając za szybą czas tworzy wąskie tunele niedoczekanie gasi pulsację serc twoja nieobecność puste wagony nasza rozłąka droga donikąd zgliszcza krzyków zagłuszyły błękit siwizna pokryła barwne zdjęcia zagubione części rozwiane strachem zbyt ciasne przymierza n i e d o t r z y m a n e