13 grudnia 1981

kartka z kalendarza mrozem skuta czołgi przejechały po bruku z łoskotem przez okna zagląda z blizną smutny księżyc w noc grudniową pośpij jeszcze trochę moja mała dzisiaj nie będzie Teleranka ktoś internował koguta pośpij jeszcze moja kochana na dwóch zaledwie kanałach nadają przemówienie generała przeszyte jadem każde słowo wolność przeszyta zimy chłodem patrzy na świat przez więzienną kratę żołnierze przy kozach grzeją dłonie mowa nienawiści pomiędzy wierszami Polska w zielonym mundurze i butach historia maluje nowe obrazy puszki Pandory los uchylił wieczko wciąż ten monotonny głos w telefonie rozmowa kontrolowana rozmowa kontrolowana w uszy kłują wciąż te same wyrazy czy musiało do tego dojść wszystko tak boli dzisiaj ogromnie co się stało z matulą Ojczyzną twoje serduszko jeszcze tak młode na zawsze zapamięta tę datę pośpij jeszcze moja córeczko jeszcze parę godzin zostało do rana nie wiem co będzie potem zanim przyjdą po mnie