Smutne oczy

Zapłakane oczy wzdychają głęboko

odrzucone w siną dal,

postać leży na łóżku i patrzy

smutnymi oczyma.

Łzy się leją jak krople deszczu,

jedna za drugą, szybciej i szybciej

spadają na ziemie.

Oczy zamknęły się w smutku,

żalu, gniewie, złości.

Nie chcą świata widzieć na

oczy swe, niebieskie pełne

blasku, złocące się

pełnią księżyca.

Czy będzie kiedyś inaczej

pytają usta...?