Prawda nie ucieka Nie chowa się Co najwyżej Ją schowają Ale tylko na jakiś czas By potem jak trup Wyszła Z szafy Co raczej Zapachu Fiołkow Nie ma. I chowają ją Te spocone Ze strachu pięści Ścisnięte Obłędem Ręce Pogryzione Ze złości Zębami. Ale Prawda I tak idzie Ku górze powoli Stanowczo Bo to Prawda... Ona jest jak lawa pod ziemią Przy samej Powierzchni Która szuka ujścia Bo chce najpierw wyjść A nie wybuchnąć A przecież nawet mała szczelina wystarczy....