Tu była kiedyś stara mirabelka Co na wiosnę swym kwieciem przesadzała Blaskiem raziła I pszczół nazwołała Bo jak co roku W swym w zwyczaju owocowac dla wszystkich chciała. Lecz... Na nic jej chęci i niczym są jej pragnienia Gdy czlowiek sciął ją tak poprostu Jakby od niechcenia I może jakaś gałazka Jeszcze się ostała Ale przepychem swym Już nikogo tak nie zadziwiała...