To nie jakiś płacz po bólu Ani szloch po wielkiej stracie To delikane łkanie Gdy struna w sercu Muśnięta nadmiarem milości Przy akordach niedowierzań Drga radością ktora nie chce Być wykrzyczana Woli raczej wycisnąć malą lze Z uśmiechem Przytulonym Do swojego wnętrza.