Nie w pierwszym prześwicie nieba Pośród ciemnych drzew nadzieja szczytu leży. I ten zdradliwy promień słońca Co do opadu sił namawia Byś się zatrzymał I już nie powstał. Lecz serce wciąż słucha Głosu co woła By iść ciągle iść I na prawdziwy szczyt Choć z trudem Wejść zdołać.