Sprzątaczka. W tyrani harować Jej zaszczytem, choć zna ustrój przywykła; duch Lenina spogląda z blasku gwiazd czerwieni… Uciechy ubogie motywują skromnie, że będzie lepiej wierzyć przecież Trzeba; nadziei Sens nadawać. Wszystko kosztuje; nie tylko czas i nerwy i tak uśmiechnięta jakby Rosji, Matce swojej na przekór; w jej ubóstwie socjalnym, Cieniu Propagandy. Podwórze blichtru pełne; wszędzie szmelc, nawet w barwach sztandarów musi posprzątać; istnieć, by się nędzy dorobić i pochód ozdobić niejeden; - wiecznie żywej ”Idei”.