od kąta po pięty i paznokcie chodzenie od sofy ku przestrzeniom zagarnianie powieką tego co jeszcze u innych i już moje od włosa po stopy i tyłki o które opierać się ciężko zawsze jedno spojrzenie szczelina w słowie i podmuch kociego szeptu za progiem na klamce pod drzwiami i jeszcze pod swetrem kartonowym słychać takie tupoty dziecinne starcze i zapomniane