wersja zmieniona trochę od tej sprzed kilku dni :)
Było lato gdy Cię znalazłam Leżałaś porzucona w agrestach Pochlipując cicho *** Najpierw Cię nakarmiłam Kotleciki w lekko chrupiącej Panierce z marzeń Doprawionej szczyptą nostalgii Smakowały wybornie A na deser były lody Zimne jak gwiazdy strzegące snu Nie powiedziałaś, że z każdym kęsem Staję się bardziej Twoja *** Potem pojawił się on Wilgotny oddech jesieni W zapomnieniu W pustce Zbierał żółte liście W kroplach łez Gdy perełki smutku rozpachniła Wiosenna woń jaśminu Pobiegłam do sypialni Potykając się o niedowierzanie Leżałaś tam Wymoszczona pod poduszką Dojadając resztki moich snów