zdziczałe myśli skudłacone sny oswojone przez pustkę i ciszę mkną w nieprzewidywalnych kierunkach lecz nie tam gdzie powinny zaganiając nieznane twarze w nicość bezsennych dni przeżytych na ćwierć-snach pożerając po drodze własnego jestestwa sens puste w środku zginą w swej materialnej powłoce