Tu gdzie jes­tem – ty nie możesz już wrócić. A tam dokąd poszłaś – ja nie mogę już pójść. A prze­cież mieliśmy ra­zem się smu­cić… I ra­zem sta­wiać czoła złu… Tu gdzie jes­tem – nie pot­ra­fię już kochać. Od daw­na nie ma dla mnie twoich miej­sc. A prze­cież miałem przeglądać się w twoich oczach. I miało nie być źle… Tu gdzie jes­tem – zos­tała już tyl­ko cisza Przep­le­ciona mglis­tym echem twoich słów… Płacz mnie wczo­raj próbo­wał kołysać I ułożyć do snu… Tam gdzie jes­teś – zos­tała mo­ja miłość. Ale dro­gow­ska­zy zdążył roz­myć deszcz. Cza­sem nie wiem… Może cię na­wet nie było? Może wy­myśliłem i Ciebie też? Tam dokąd idziesz, przy Twoim bo­ku Zab­rakło miej­sca, za da­leko mi… Chciałbym tyl­ko odzys­kać spokój… I przes­tać pat­rzeć na świat Przez łzy…