Przejdź do treści
Czytanie

Odbijając się od dna

Odbijając się od dna

Cóż usłyszymy?

Innych spadających

meteory

gwiazdy

próżnia...

Chwilowe podniecenie

przed następnym upadkiem

tylko mniej bolesnym

bo już bogatszym w doświadczenia

niż tych co po raz pierwszy

spadają

Nigdy na samej górze

Ciągle zawieszeni, uwięzieni

między tym, a tamtym...

Nie dosięgniemy szczytów, zenitów...

Nie sięgamy horyzontu granic najniższych.

Odbijając się od dna...

nie czujemy jego praw i błędów

bo sięgnęlibyśmy szczytów, zenitów

Odnosząc się oddziaływań

między sobą

nie uczymy się na błędach

bo już nigdy nie sięgnęlibyśmy dna

tylko szczytów...

Może nie chcemy...

poszukiwać celu

i w tej lub tamtej

drodze do dna

poszukujemy go jak atomu

Trafienie...

Spełnienie...

Może nie chcemy

odbić się od dna

i sięgnąć szczytów...
66 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.