Zrób ze mną zdjęcie a przeproszę za życie cyknij mi fotkę przez ręce gdy będę gdzie indziej, to takie twarzowe... a serce nie bije jak flesze mi tętnem zamilknij na noce to miejsce gdzie szyję w udręce i cierpię jak słyszysz, że proszę ciszy bezdennej... Będę księżycem na niebie białym z życia ocalałym oświetlę każdą ścieżkę i ciebie aż zagramy w karty i wygram czarno na białym, szczęście kogoś, kim nie jesteś... Wyglądamy jak flary gdy trzęsie narzędziem w karetce mamy organy ze stali by nie cierpieć przenigdy więcej jesteśmy ulicami miasta rozdzielani wiecznie... to kto będzie naszym lekiem?