ja i ty, tworzymy świat dla którego rozgrzebać liście, wszystko warto dla skorupy ziemskiej, to jak patrząc pod skórę, wciąż widzieć światło i zanucę ci w rytm bicia, o cieple parzącym owoce Co tam u nas słychać, kwiaty pachnące! zaczniemy leżeć i wtulać w nią, aż zapuści wygodę bez-pory I tylko raczkujące dłonie, rzucą nam trzeba iść w wieczność.