Przejdź do treści
Czytanie

Na brzegu świadomości

Mroczne
zabrały mnie odmęty świata nieskończonych tajemnic w których wytracone lata każą widzieć coś pomiędzy prochy pod okiem spopielone łzy ze spojrzeń całą wagą martwego ciała musiałem dojrzeć w moment piękna bajka ale to klatka ruszają się tylko trochę stoisz na wyrwie skalnej oniemiała, że ocalałaś nie potrafię tam patrzeć przez krzywdę na nas rzuciłem się w wir bo wybaczam co fala przyniesie na brzeg tylko przez piasek jest moje prawda i stare fotografie przed spojrzeniem okiem trzyma za gardziel grzech nie potrafię i macam przez wykręcone palce tekst jak jest na prawdę daj mi spojrzeć też!
82 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.