Nie zbudził nas krzyk szwargot czy błędne ciało spojrzenie zaniósł zapach gdzie patrzy pozostałość Wiedziały nocne motyle dokąd trafia światło raz uderzone przez życie biegi nie zmieniają tras Widzieliśmy postać w tle Obcy patrzył za horyzont obojętnie minął chwilę a ciało z twarzy wyrzuciło przezornie dziwną minę *qui pro quo, dokąd zmierzasz blisko serca jesteś tylko wyciągnij dłoń* każdy poczuł w pędzie chociaż na całe życie zakłamaną ciszę