oscyluje między smutkiem a życiem gdyśmy byli dziećmi każdy oddech, wydech jak tornado z marzeń jak mogę zapomnieć życie patrząc na twarze Odmawiam i żyję ostatnią modlitwę w rozsypance nie krzyczę pod wodą ta, niech się patrzą jak topimy smutki tą naszą młodość nie musisz czekać stworzymy samotność wiesz, we wspólnocie głośnym szeptem serc czas umierać, iść z kulawą nogą gdzie nie ma już miejsc... dziś jest zimno Panie ale chłód nie zabije co boli tak mocno! mamy takie same twarze ja nie żyję , ty! ty będziesz gapiem stworzymy samotność nie musisz czekać w huczny tłum pójdziemy i każdy czuć się będzie tak bardzo obco...