W mroku towarzyszy mu szelest liści, Ujawniając się gdy sen wzniosły się ziści, Godnie przemierza krainę opadłą w rozpaczy, Nadaje nadzieję by świat przed nim coś znaczył, Odmienia żywot zwykłego śmiertelnika, By stał się bohaterem i ze świata nie znikał, Okrywając szatą swych towarzyszy przeznaczenie, Znika z nastaniem poranka niczym cienie, Bywając tam gdzie marzenia nie sięgają, Tam gdzie barwy świat nowy ukrywają, Pobudza do życia tajemnicy przygodę, Przekraczając barierę świata skutego lodem, A zwą go Kochankiem w Nocy wędrującym, NightShadow - blask księżyca malujący.