Nadchodzą chwile w kronikach zapisane, Na strunach lutni przez wieszcza zagrane, W raz z nimi wiatr rozwiewa mgłę nieprzerwaną, Po bitwie przez dzielnych rycerzy wygraną, I co czarne przemienia się w białe, I co straszne opite jest pucharem, Lecz wszystko to ma swoje cele, Choć pozostawia po sobie trupów wiele, To dzięki wojnie pokój może nastać, I z tego małego zasianego ziarenka, Na miejscu zgliszczy leży pomnika ręka, A w niej siłę imperium można zastać, Dzieje się tak od początków historii, W dziejach rozległych krain teorii, Iż chwała wybranym przyświeca, A wiara sprawia że staje się gorętsza, I towarzyszy nam w każdej potyczce, Gdyż niczym fala pokrywa niezliczone istnienia, Pozostawiając dumę, ból i niezapomniane wrażenia.