Pozytywko graj tanecznie, melodię której nie pamiętam. Graj do snu jak kiedyś- wiecznie, a ja -uwierz- ci przysięgam... Że cię znajdę w tej przestrzeni, i że każdą twoją nutę, zmienię w szał wonnych płomieni, dzięki krwi mojej zepsutej. Tak więc droga pozytywko, ty mi grałaś w szczerej wierze. Ja ci dług mój spłacę szybko, i odmówię tak pacierze: Byś ty grała pokoleniom, dłużej niż istnieje wiara, niech się dźwięki twoje szerzą, byś ty tak po prostu grała... By ktoś zapamiętał nuty