Przejdź do treści
Czytanie

Tam pójdę

Gdzie widział ktoś swój życia świt I kąpał się raz w blasku burzy Tam ja nie pójdę sama śnić By błąd czyjś jako swój powtórzyć Gdzie znalazł ktoś zamknięty świat Bez klucza by go wraz otworzyć Tam ja nie pójdę, szkoda strat Ja wolę wiersz ten tu ułożyć Gdzie spadał śnieg i łzy złociste Na szczęście i ku chwale Boga Ja tam nie pójdę, wolę istnieć Rozstawać mi się z sobą szkoda A pójdę gdzie nie było człeka Nie było wiatru, ziemi , słońca Gdzie sen realiów nie powleka By tam doczekać mego końca
148 wyświetleń

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gosia123 14 lat temu
Gdzie sen realiów nie powleka? Nie było wiatru, ziemi, słońca i człowieka... Czyli gdzie??? Dokąd pójdziesz? :-)
pańcia 14 lat temu
ładnie
JKZ007 14 lat temu
ależ nostalgicznie i fajnie:)
takietam 14 lat temu
za samo 'gdzie sen realiów nie powleka' plusior wielki a całość ok
2 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.