Czekałbyś na słońca promień Może jeszcze i trzy wieki Gdyby ona miłym słowem Nie otwarła ci powieki Oczekiwałbyś powiewu Lecącego ku północy Zmieszanego z deszczem śniegu Aż po kres swych smutnych nocy Czekałbyś na nurtu zmianę W rzece, gdyby nie jej wieści Pokazała ci poranek Cud co w głowie się nie mieści Zrozum więc, że masz możliwość By innym otwierać oczy Na świata paletę miłą Jak i tą paletą kroczyć