Przejdź do treści
Czytanie

U krat

Tęsknota
Idąc trącam rzeczywistość kłaniając się mijanym bożkom wyśpiewuję im uległy hymn żebrząc o szarą codzienność Lecz życiodajny Wiatr pcha mnie do krat pojednania, aby przeżuwając Ciało zanurzone we Krwi znowu żyć liturgią nadziei sięgając za sakrament śmierci
153 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.