Przejdź do treści
Czytanie

Kredo Troglodyty

Wyjdę
Wydobędę się
Z koła zwyczajności
Z pierścienia obłędu

Dojdę na sam szczyt
Na piedestał mojego ducha
I tylko oko lekkie
Będę rzucał w dół
I głębiej
W oceany ludzkich głów

Jedna masa
Makabryczna gąsienica
Bez świadomości
I czucia

Ja jestem wszystkim
Oni są niczym
Świński kolor mojej skóry
Wyznacza dominację
Zwycięstwo ślepca
Nad ludzkimi łzami

Ustawią mi pomnik ze spiżu
Pomalują go kolorami
Mojego języka

A ja będę pluł
Grudkami gliny
I ciągle nienasycony
Ciągle w matni
Własnego uniesienia
Skonam na schodach
Teatru osobliwości

Moja ostatnia nagroda
To plecy tych
Którymi wzgardziłem
Nienawidzę ich jak psów

Teraz są tylko
Ułomną masą
Kanciastą kulą
Pełną kolan i łokci

Beze mnie nie ma nic...



44 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.