Przejdź do treści
Czytanie

ON(e)

Zamiatasz bursztynowe gwiazdy
Spod stup delikatnych
Wyjmujesz świerkowe igiełki
A koło życia
Skacze przez mętne korytarze
Utopii

Nie Ty kierujesz losem
Co upstrzony zeschłymi
Konarami oliwnego krzewu
Nie Ty malujesz obraz
Na chropowatym płótnie
Rozczarowań i gniewu

Siedzisz w złotym tronie
Korona przekrzywiona
Ślizga się po jasnym czole
Igraszką samopoczucia
Jest umysł
Serce i marzenie
Zakute w niebiańskim marmurze
Przez Twoją
Beznadziejność chwili

Jak zło dobrem zwalczać
Skoro perły szczęścia
Bledną nieustannie
Czym uderzać na armie
Złowrogich pędraków
Bękartów najeżonych oślim jękiem
Niepełny sprawności oddalam się
Niepełny uczyć gardzę wszystkim
Nihilista z trzeciego piętra

Fałsz fałsz fałsz
Bzdura
Prawda jak polip ssąca
Niegdysiejszą witalność
Urzeczony – ugrzeczniony
Jak zaćpany masochista
Obcinałem sobie świetlistą duszę
Kawałek po kawałku
Motywacja – człowiek
Gdzieś tu jest sens
Gdzieś widziałem palec Twój
Jasny jak wybuch gwiazdy

…to tylko żłobienia moich łez
Wiara
Karmazynowe płótno
Bez wiatru oplata suchy słup
I nasiąka solą
43 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.