Zanurzając się w demonach przeszłości Depczemy wielobarwne płatki kwiatów Które kwitną dla nas tu i teraz Pragnąc ożywić lekko skamieniałe serce Rozdrapane krwawiące rany Karmią nas rozczarowaniem egzystencji I wielka szkoda, Zdziwienie i żal, Strach i bat powodem motywacji Aby zaprzestać taplania W błocie przeszłości, Budowania Monstrualnych problemów Uważaj!!! To może być czas utraty Czegoś naprawdę wielkiego Gdy w ręku trzymasz kielich tulipana Wypełniony gorzkim winem melancholii I tak znikają ziarnka W otchłani klepsydry codzienności Potem odraza Gdy szukamy w myślach Miejsca dla niesprawiedliwości W niezrozumieniu losu A zatrute ziarno myśli Buduje naszą rzeczywistość